Eletrònica

S'eletrònica est sa sièntzia e sa tècnica chi pertocat s'emissione e sa propagatzione de sos eletrones in su bòidu o in sa matèria. Comente sièntzia, s'eletrònica est una branca de sa fìsica, e in s'ispetzìficu de s'eletrologia. Nàschida comente a branca de s'eletrotècnica, oe est cunsiderada disciplina separada e podet èssere definida comente sa "tècnica de sas currentes dèbiles e de arta frecuèntzia" diferende dae s'eletrotècnica chi est imbetzes "sa tècnica de sas currentes fortes e de bassa frecuèntzia".[1]
In manera prus ispetzìfica, s'eletrònica est s'impare de connoschimentos e metodologias teòricas e pràticas impreadas pro su progetu e sa realizatzione de sistemas e aparatos hardware bonos a elaborare grandesas fìsicas in forma de signales chi cuntenent informatzione, pro tipos medas de aplicatziones. Sas realizatziones de s'eletrònica sunt tando tzircùitos eletrònicos de elaboratzione fatos de cumponentes eletrònicos, ativos e passivos, collegados pro mèdiu de condutores chi permitint su tzìrculu de currente elètrica.
Riferimentos
[modìfica | modìfica su còdighe de orìgine]- ↑ (IT) Elettrotècnica - Significato ed etimologia - Vocabolario, in Treccani. URL consultadu s'8 ghennàrgiu 2026.