Longobardos

Dae Wikipedia, s'entziclopedia lìbera.
Jump to navigation Jump to search
Custu artìculu est iscritu cun sa grafia Flag of Sardinia, Italy.svgLimba Sarda ComunaFlag of Sardinia, Italy.svg. Abbàida sas àteras bariedades gràficas:

campidanesu · logudoresu · nugoresu

Longobardos
Example alt text
Esempru de arte longobarda
Perìodu istòricu sèculos IV-VII
Etnia germànicos
Limba limba longobarda, lombardu
Religione Paganèsimu (fintzas a su sèculu VII);

Arianèsimu (sèculos VI - VII);

Catolitzèsimu
Àrea de orìgine Territòriu de sa badde arta de s'Elba. Aposentados in Itàlia a pustis de sa migratzione aiant costituidu unu regnu chi teniat tzentru aprossimadu in s'atuale regione de Lombardia
Custu template: càstia  cuntierras  modìfica

Is Longobardos sunt istados una populatzione germànica, protagonista intre is sèculos II e VI de una migratzione longa chi ddos aiat portados dae su cursu bàsciu de s'Elba fintzas a s'Itàlia. Sa mòvida migratòria aiat tentu cumintzu in su sèculu II, ma isceti in su sèculu IV su pòpulu in s'interi aiat lassadu s'àrea de s'Elba; durante sa tramudàntzia, acontèssida sighende su cursu de su riu, is longobardos fiant intzapados in antis a su cursu mèdiu de su Danùbiu (fine de su sèculu V), a segus a Pannònia (sèculu VI), in ue aiant afortiadu sas istruturas polìticas e sotziales cosa issoro, si fiant cunvèrtidos in parte a su cristianèsimu arianu e aiant surbidu elementos ètnicos de orìgine vària, massimamente germànicos.

Intrados in cuntatu cun su mundu bizantinu e sa polìtica de s'àrea mediterrànea, in su 568, ghiados dae Alboinus, si fiant aposentados in Itàlia, in ue aiant dadu vida a unu regnu indipendente chi aiat istèrridu in manera progressiva su domìniu pròpiu subra de sa majoria de su territòriu italianu continentale e peninsulare. Su domìniu longobardu fiat articuladu in ducados vàrios, chi gosaiant de una autonomia manna respetu a su pòdere tzentrale de is soberanos aposentados in Pavia; in su cursu de is sèculos, nointames, is gurreis chi si fiant sighidos aiant afortiadu a pagu a pagu s'autoridade issoro e duncas s'unidade interna de su regnu. Su regnu longobardu, chi intre su sèculu VII e su cumintzu de su VIII fiat arribadu a rapresentare una potèntzia de relevu europeu, aiat sessadu de èssere un'organismu autònomu in su 774, a pustis de sa derrota padèssida dae is Francos ghiados dae Càralu su Mannu.

In su cursu de is sèculos, is Longobardos, a primìtziu casta militare seberada in manera chìrdina dae sa massa de sa populatzione romànica, si fiant integrados in su tessìngiu sotziale italianu, gràtzias a s'emanatzione de leges iscritas in latinu (Editu de Rothari, 643), a sa cunversione a su catolitzèsimu (fine de su sèculu VII) e a s'isvilupu, fintzas artìsticu, de relatos semper prus istrintos cun is àteros cumponentes sotziopolìticos de sa Penìsula (bizantinas e romanas). Sa fusione intre s'elementu germànicu longobardu e su romànicu aiat postu is bases, segundu unu modellu comunu a sa majoria de is regnos latinu-germànicos artu-medievales, pro sa nàschida e s'isvilupu de sa sotziedade italiana de is sèculos a sighire.

Galleria de immàgines[modìfica | modìfica su còdighe de orìgine]

Àteros progetos[modìfica | modìfica su còdighe de orìgine]